|
home
|
|
Adriaan de Blecourt opereert brandwonden en hazenlippen in Oeganda
|
In het dagelijks leven laat plastisch chirurg Adriaan de Blecourt (44) rimpels verdwijnen, vergroot hij borsten en verkleint hij buiken. Maar eens per jaar vliegt hij voor de stichting Interplast naar Oeganda, waar hij een paar weken lang kinderen met brandwonden en hazenlippen opereert. Want dat is wat Interplast doet: het biedt gratis reconstructieve chirurgie aan in ontwikkelingslanden. Het verhaal van een man die eigenlijk tropenarts had willen worden.
Hoe kwam u met de stichting Interplast in aanraking?
"Tijdens een stage plastische chirurgie in het LUMC heb ik de oprichter van Interplast leren kennen. Mijn eerste kennismaking met de plastische chirurgie aldaar beviel me zo goed, dat ik daarna graag als plastisch chirurg voor Interplast aan de slag wilde. Dat kon niet, omdat ik nog geen volleerd plastisch chirurg was. Na jaren aandringen heb ik het dan toch voortijdig voor elkaar gekregen. En nu ga ik al sinds 1994 elk jaar mee."
Wat spreekt u zo aan in het werk voor Interplast?
"Eigenlijk had ik tropenarts willen worden en definitief uit Nederland willen verdwijnen, maar toen ik mijn medisch specialistische opleiding had voltooid, had ik inmiddels al een gezin met vrouw en kinderen. Het werk voor Interplast was toen een mooi compromis. Daardoor kon ik telkens voor korte tijd naar het buitenland gaan. Door mijn werk voor Interplast kan ik voor mensen iets betekenen, het is spannend, anders dan hier, de afwisseling is leuk en je kunt iets goeds doen voor kinderen die anders volledig verstoken blijven van medische hulp."
 Hoe lang duurt zo'n verblijf doorgaans?
"Vroeger was het drie weken, maar dat bleek erg lastig te organiseren voor veel mensen. Je krijgt immers niks betaald en de tijd gaat ten koste van de vakantietijd die je met je gezin kunt doorbrengen. Sinds een paar jaar gaan we daarom twee weken weg."
Wat voor operaties voert u zoal uit?
"Driekwart van de patiënten bestaat uit kinderen, bij wie we voornamelijk brandwonden en hazenlippen opereren. De meeste kinderen hebben nog helemaal geen medische zorg gehad."
In welke landen opereert u?
"Ik ben tot nu toe altijd in Oeganda geweest. Eerst opereren we een paar dagen in de hoofdstad en daarna gaan we naar meer afgelegen gebieden. In november ga ik voor het eerst naar Rwanda."
Zitten daar geen veiligheidsrisico's voor u aan vast?
"Ja, het kan gevaarlijk zijn. Zo is er al jaren een burgeroorlog in Noord-Oeganda. Als je geen risico wilt lopen, moet je dit werk niet doen."
Hoe wordt er bepaald wie er geopereerd gaat worden?
"Alle dorpen hebben wel een radio. Een paar maanden voordat we komen is er al per radio geïnventariseerd wie medische zorg nodig hebben. Daar zitten ook vaak mensen met littekens bij, maar daar hebben we de tijd niet voor. Soms is het lastig om een schifting te maken en tegen mensen te zeggen: "Kom volgend jaar maar terug." Zo herinner ik me nog een oma, die met haar kleinzoon op haar rug twee dagen door de bush had gelopen, omdat haar kleinzoon brandwonden had in zijn liezen en niet meer kon lopen. Ze kwamen aan op de dag voor ons vertrek. Eigenlijk kon ik ze niet meer helpen, omdat we ze geen nazorg konden bieden, maar uiteindelijk heb ik besloten om het toch maar te doen."
|
|
|
 |
|
Door mijn werk voor Interplast kan ik
voor mensen iets betekenen."
|
 |
|
"Driekwart van de patiënten bestaat uit
kinderen, bij wie we voornamelijk brandwonden
en hazenlippen opereren."
|
 |
| Team van plastisch chirurgen in 2006 in Oeganda |
 |
| Wachten op een operatie |
|
